Οι αιμορροΐδες είναι φυσιολογικές αγγειακές δομές του πρωκτικού σωλήνα, που συμβάλλουν στη συγκράτηση των κοπράνων. Όταν διογκωθούν, μετακινηθούν ή φλεγμονωθούν, προκαλούν ενοχλήσεις και μιλάμε για αιμορροϊδική νόσο. Είναι από τις συχνότερες παθήσεις του πρωκτού και προσβάλλουν άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας.
Συμπτώματα
- Αιμορραγία με φωτεινό κόκκινο αίμα κατά την αφόδευση, στο χαρτί ή στη λεκάνη
- Κνησμός και ερεθισμός στην περιοχή
- Αίσθημα πληρότητας ή βάρους
- Προβολή ενός μορφώματος έξω από τον πρωκτό (πρόπτωση)
- Έντονος πόνος, όταν σχηματιστεί θρόμβος (θρομβωμένη αιμορροΐδα)
Αίτια και παράγοντες κινδύνου
Η δυσκοιλιότητα και η έντονη προσπάθεια στην τουαλέτα είναι οι συχνότερες αιτίες. Συμβάλλουν επίσης η παρατεταμένη παραμονή στην τουαλέτα, η εγκυμοσύνη, η καθιστική ζωή, η διατροφή φτωχή σε φυτικές ίνες, η παχυσαρκία και το σήκωμα βαρέων αντικειμένων.
Διάγνωση
Η διάγνωση γίνεται με κλινική εξέταση και πρωκτοσκόπηση. Η εξέταση είναι σύντομη και γίνεται με διακριτικότητα. Επειδή η αιμορραγία μπορεί να οφείλεται και σε άλλες παθήσεις του εντέρου, ο γιατρός μπορεί να προτείνει επιπλέον έλεγχο, όπως κολονοσκόπηση, ιδιαίτερα σε άτομα άνω των 45 ετών ή με ύποπτα συμπτώματα.
Αντιμετώπιση
Η θεραπεία εξαρτάται από το στάδιο της νόσου:
- Συντηρητική αγωγή: διατροφή πλούσια σε ίνες, επαρκής λήψη υγρών, ρύθμιση του εντέρου, αποφυγή έντασης και τοπικά σκευάσματα.
- Επεμβατικές τεχνικές χωρίς χειρουργείο: απολίνωση με ελαστικούς δακτυλίους ή σκληροθεραπεία, για αιμορροΐδες μέσου βαθμού.
- Χειρουργική αντιμετώπιση: για προχωρημένες περιπτώσεις, με σύγχρονες τεχνικές που περιορίζουν τον πόνο και επιτρέπουν γρήγορη ανάρρωση.
Χειρουργική θεραπεία των αιμορροΐδων
Η επέμβαση ενδείκνυται σε αιμορροΐδες 3ου και 4ου βαθμού, όταν η συντηρητική αγωγή και η απολίνωση με ελαστικούς δακτυλίους δεν αρκούν, σε θρομβωμένες ή στραγγαλισμένες αιμορροΐδες, και σε μικτή νόσο με μεγάλα δερματικά εξάρματα. Η τεχνική επιλέγεται ανάλογα με το στάδιο, τα συμπτώματα και τις προτιμήσεις του ασθενούς.
Οι επεμβάσεις
- Αιμορροϊδεκτομή (ανοιχτή κατά Milligan–Morgan ή κλειστή κατά Ferguson): η πιο αποτελεσματική μέθοδος για την προχωρημένη νόσο, με το χαμηλότερο ποσοστό υποτροπής. Αφαιρούνται οι αιμορροϊδικοί κόμβοι, με ηλεκτροκαυτηρίαση ή σύγχρονες συσκευές σφράγισης αγγείων, που περιορίζουν την αιμορραγία και τον πόνο.
- Αιμορροϊδοπηξία με συρραπτικό (κατά Longo): αφαιρεί δακτύλιο βλεννογόνου πάνω από τους κόμβους και τους ανασύρει στη φυσιολογική θέση. Προκαλεί λιγότερο πόνο και επιτρέπει ταχύτερη επιστροφή στις δραστηριότητες, αλλά έχει μεγαλύτερο ποσοστό υποτροπής και πρόπτωσης.
- Απολίνωση των αιμορροϊδικών αρτηριών υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση (Doppler), με ή χωρίς πηξία του βλεννογόνου: δεν αφαιρεί ιστό και πονά λιγότερο, με μικρότερη αποτελεσματικότητα στα προχωρημένα στάδια.
- Εκτομή θρομβωμένης αιμορροΐδας: όταν γίνεται μέσα στις πρώτες 72 ώρες από την έναρξη, ανακουφίζει άμεσα από τον πόνο.
Οι επεμβάσεις γίνονται με τοπική, ραχιαία ή γενική αναισθησία, και συχνά αρκεί νοσηλεία μίας ημέρας. Η πλήρης ανάρρωση διαρκεί περίπου 1–2 εβδομάδες, με τη μεγαλύτερη ενόχληση τις πρώτες ημέρες. Η σωστή μετεγχειρητική αναλγησία, ο μαλακός σχηματισμός κοπράνων και τα ζεστά καθίσματα κάνουν τη διαφορά.
Κίνδυνοι: πόνος, παροδική δυσκολία στην ούρηση, αιμορραγία, και σπάνια στένωση ή διαταραχή της συγκράτησης. Σε προσεκτική τεχνική και με σωστή επιλογή ασθενών, οι σοβαρές επιπλοκές είναι σπάνιες.
Πότε να επισκεφθείτε γιατρό
Μην αποδίδετε κάθε αιμορραγία σε αιμορροΐδες. Ζητήστε εξέταση αν το αίμα επιμένει, αν υπάρχει αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου ή αν συνυπάρχουν πόνος ή απώλεια βάρους.
Οι πληροφορίες έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστούν την ιατρική εξέταση.