Η μηροκήλη είναι η προβολή περιεχομένου της κοιλιάς μέσα από τον μηριαίο πόρο, ένα στενό άνοιγμα κάτω από τον βουβωνικό σύνδεσμο, δίπλα στα μηριαία αγγεία. Είναι λιγότερο συχνή από τη βουβωνοκήλη, αλλά είναι πιο επικίνδυνη, γιατί ο στενός και άκαμπτος πόρος την κάνει επιρρεπή σε περίδεση.
Ποιοι την παθαίνουν
Εμφανίζεται κυρίως σε γυναίκες, ιδίως μεγαλύτερης ηλικίας, επειδή η λεκάνη τους είναι ευρύτερη. Συνδέεται με παράγοντες που αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση, όπως ο χρόνιος βήχας, η δυσκοιλιότητα, η παχυσαρκία και οι πολλαπλές κυήσεις, καθώς και με την ύπαρξη προηγούμενης επέμβασης στη βουβωνική περιοχή. Στους άνδρες είναι σπάνια.
Συμπτώματα
- Μικρή διόγκωση στη βουβωνική περιοχή ή στην πρόσθια και άνω επιφάνεια του μηρού, κάτω από τη βουβωνική πτυχή
- Ενόχληση ή αίσθημα τραβήγματος στη βουβωνική περιοχή ή στον μηρό
- Σε πολλές περιπτώσεις, η μηροκήλη είναι μικρή και δεν προκαλεί συμπτώματα, και ανακαλύπτεται μόνο όταν περιπλακεί
Κίνδυνος περίδεσης
Η μηροκήλη έχει υψηλότερο κίνδυνο περίδεσης και στραγγαλισμού από τις άλλες κήλες. Σε αρκετές περιπτώσεις, ένα μόνο τμήμα του τοιχώματος του εντέρου παγιδεύεται (κήλη Richter), ο ασθενής δεν έχει πλήρη απόφραξη, και η διάγνωση καθυστερεί, ενώ το έντερο ισχαιμεί. Ο έντονος πόνος, η ναυτία, ο έμετος και μια σκληρή, επώδυνη και ερυθρή διόγκωση αποτελούν επείγουσα κατάσταση.
Διάγνωση
Η διάγνωση τίθεται με κλινική εξέταση, αλλά μπορεί να είναι δύσκολη, ιδιαίτερα σε παχύσαρκους ασθενείς, και συχνά συγχέεται με βουβωνοκήλη ή με διογκωμένο λεμφαδένα. Το υπερηχογράφημα και η αξονική τομογραφία βοηθούν να ξεχωρίσει από άλλες καταστάσεις και να προσδιοριστεί το περιεχόμενο.
Χειρουργική θεραπεία
Η μηροκήλη θεραπεύεται μόνο χειρουργικά και, λόγω του κινδύνου περίδεσης, η επέμβαση συνιστάται συνήθως ακόμη και όταν δεν προκαλεί συμπτώματα, εκτός αν οι συνοδές παθήσεις του ασθενούς δεν το επιτρέπουν. Στόχος είναι η ανάταξη του περιεχομένου και το κλείσιμο του μηριαίου πόρου.
Οι τεχνικές
- Κάτω (μηριαία) προσπέλαση: μέσω τομής κάτω από τον βουβωνικό σύνδεσμο. Είναι σύντομη επέμβαση και κατάλληλη για απλές, μικρές κήλες. Ο πόρος κλείνει με ράμματα ή με πλέγμα σε σχήμα βύσματος (plug).
- Άνω (βουβωνική) προσπέλαση: μέσω βουβωνικής τομής, με πλέγμα που καλύπτει και τον βουβωνικό πόρο και τον μηριαίο. Προσφέρει καλή έκθεση και είναι χρήσιμη όταν συνυπάρχει βουβωνοκήλη ή όταν χρειάζεται έλεγχος του εντέρου.
- Λαπαροσκοπική αποκατάσταση (TAPP ή TEP): με μικρές τομές, το πλέγμα καλύπτει όλους τους πόρους της βουβωνικής περιοχής, και τον μηριαίο. Προτιμάται σε γυναίκες, σε αμφοτερόπλευρες και σε υποτροπιάζουσες κήλες, γιατί ελέγχεται όλη η περιοχή και αποκαλύπτονται κρυφές κήλες.
- Υψηλή προσπέλαση (κατά McEvedy): σε επείγουσες περιπτώσεις με υποψία ισχαιμίας του εντέρου, επιτρέπει την καλή έκθεση και, αν χρειαστεί, την εκτομή του εντέρου.
Επείγουσα επέμβαση: σε περίδεση, ελέγχεται άμεσα η βιωσιμότητα του εντέρου και, όπου χρειάζεται, αφαιρείται το ισχαιμικό τμήμα, ενώ ο μηριαίος πόρος κλείνει με ραφή ή πλέγμα, ανάλογα με το αν το πεδίο είναι καθαρό ή μολυσμένο. Η έγκαιρη επέμβαση είναι καθοριστική για την έκβαση.
Κατά την αποκατάσταση προσέχεται ιδιαίτερα η προστασία των μηριαίων αγγείων, που βρίσκονται δίπλα στον πόρο, και η αποφυγή μεγάλης τάσης.
Ανάρρωση και κίνδυνοι
Σε μια προγραμματισμένη επέμβαση, ο ασθενής συνήθως φεύγει την ίδια ημέρα ή την επόμενη. Η επιστροφή στις συνηθισμένες δραστηριότητες γίνεται σε λίγες ημέρες και η έντονη προσπάθεια αποφεύγεται για περίπου 3–4 εβδομάδες. Μετά από επείγουσα επέμβαση, η ανάρρωση εξαρτάται από την κατάσταση του εντέρου.
Οι πιθανές επιπλοκές είναι το αιμάτωμα, το ορώδες, η λοίμωξη, ο πόνος στη βουβωνική περιοχή, σπάνια η βλάβη των μηριαίων αγγείων και η υποτροπή. Σε επείγουσες επεμβάσεις, οι κίνδυνοι είναι μεγαλύτεροι.
Πότε να επισκεφθείτε γιατρό
Ζητήστε εξέταση αν παρατηρήσετε διόγκωση στη βουβωνική περιοχή ή στον μηρό. Αν γίνει σκληρή και επώδυνη ή συνοδεύεται από ναυτία και έμετο, απευθυνθείτε άμεσα σε εφημερεύον νοσοκομείο.
Οι πληροφορίες έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστούν την ιατρική εξέταση.