καρκίνου του οισοφάγου. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί καούρα, τσούξιμο ή απώλεια όρεξης. Εάν
η ασθένεια είναι ήδη πολύ προχωρημένη, το φαγητό δεν μπορεί πλέον να φτάσει στο στομάχι: το
αποτέλεσμα είναι ο εμετός. Οι προσβεβλημένοι ασθενής λοιπόν συχνά αποφεύγουν να τρώνε
στερεά τροφή και έτσι καθυστερεί η διάγνωση της νόσου.

Αιτίες
Στον καρκίνο του οισοφάγου διαφοροποιούμε το αδενοκαρκίνωμα και το ακανθοκυτταρικό
καρκίνωμα. Ειδικά στην περίπτωση του αδενοκαρκινώματος, ο αριθμός των νοσημάτων έχει
αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Η κύρια αιτία αυτού του τύπου καρκίνου είναι η
γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ). Πρόκειται για φλεγμονή του οισοφάγου που προκαλείται
από αυξημένη αντίστροφη ροή γαστρικού οξέος απότο στομάχι προς τον οισοφάγο. Πιθανή
συνέπεια είναι ο σχηματισμός του βλεννογόνου Barrett, ο οποίος θεωρείται πρόδρομος του
αδενοκαρκινώματος. Η παχυσαρκία μπορεί επίσης να είναι μια αιτία.
Το κάπνισμα και η υψηλή κατανάλωση αλκοόλ προάγουν, μεταξύ άλλων, την ανάπτυξη
ακανθοκυτταρικού καρκινώματος, μιας μορφής καρκίνου του οισοφάγου.

θεραπεία
Ανάλογα με το πόσο έχει προχωρήσει η νόσος, χρησιμοποιούμε διαφορετικές χειρουργικές
επεμβάσεις. Οι όγκοι της γαστροοισοφαγικής συμβολής αντιμετωπίζονται με προσπέλαση από την
κοιλιά και διευρύνοντας το διάφραγμα στο σημείο από όπου διέρχεται ο οισοφάγος, σε
διαφορετική περίπτωση είναι αναγκαίες εκτεταμένες επεμβάσεις που προϋποθέτουν τομές στο
θώρακα και τον τράχηλο.
Στο ογκολογικό συμβούλιο συζητάμε μαζί με συναδέλφους παθολόγους ογκολόγους,
γαστρεντερολογους, ακτινοθεραπευτές τα δεδομένα κάθε ασθενούσ ξεχωριστά με στόχο το
καλύτερο θεραπευτικό πλάνο.
Σε προχωρημένα στάδια, συνήθως χρησιμοποιούμε συνδυασμό χειρουργικής επέμβασης,
χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας